مؤلف مجهول
127
شرح قصيده برده ( فارسي )
ذمّة . « 69 » و اين بهترست و معنى روشنتر ، چرا كه اگر « الّا » ميخوانند جواب لن لم يكن نيست ، و اگر « الّا » ميخوانند « فقل » جواب ان لم يكن است ، و معنى صحيح و درست است . و الله أعلم . [ بيت 149 ] 149 و منذ ألزمت أفكاري مدائحه * وجدته لخلاصي خير ملتزم و از آن زمان باز كه الزام نمودهام بر فكرهاى خود مدحهاى آن حضرت را ، يافتم من او را به جهت خلاص خود بهترين ملتزمى . [ بيت 150 ] 150 و لن يفوت الغنى منه يدا تربت * انّ الحيا ينبت الأزهار في الأكم و هرگز فوت نمىكند جود و عطاى او دستى را كه به خاك آلوده شده باد ، بدرستى كه باران مىروياند گلها و شكوفهها را در پشتهها . يعنى : از آن زمان باز كه من الزام كردهام مدايح آن حضرت را در افكار خويش يافتم من اين معنى را به جهت خلاص شدن از بيمارى افليج خويش و مرض گناه و معصيت بهترين ملتزمى . و البته فوت نميكند ، يعنى هرگز محروم نگذارد جود و عطاى او دستى را كه بگرد
--> ( 69 ) . صدر آيهء 10 سورهء توبه .